Pyrrha ma ochotę niszczyć wszystko – gdyby nie fakt, że wokół niej już dawno pozostały tylko ruiny. Właśnie skończyła 18 lat i jest gotowa, by wreszcie rozpocząć swoje życie. Tymczasem stoi w maju 1945 roku twarzą w twarz z pozostałościami tego, czym kiedyś była Europa. Patrząc wokół, ludzkość wydaje się skazana. Do diabła z tym!

Mimo wszystko wyrusza w drogę. Wędrując po gruzach tego, co kiedyś istniało, szuka odpowiedzi w historiach ludzi, których spotyka po drodze. Dlaczego miałaby chcieć ratować ludzkość po Auschwitz? Czy dobro w ludziach może zwyciężyć nad złem? Dlaczego to właśnie na niej miałoby spoczywać zadanie działania? A jeśli tak – od czego zacząć?

Pyrrha rzuca kamień to poruszający monolog osadzony tuż po wojnie, ale równie dobrze mógłby rozgrywać się dziś. Wiele młodych osób może odczuwać, że przyszłość jest niepewna. Ta historia o nadziei i odnajdywaniu dobra w ludziach, gdy wszystko wydaje się stracone, przemówi do nich równie mocno.

Fikcyjny monolog opiera się częściowo na prawdziwych historiach Europejczyków. Możesz przeczytać ich historie [tutaj].

Jeśli chciałbyś sam wystawić sztukę, scenariusz można zamówić [tutaj].